Patriot24 Czyta : Patrick Modiano – trzy powieści francuskiego Noblisty

Proza, która zadaje pytania, nie udzielając odpowiedzi; drąży wspomnienia, igrając z pamięcią. W specyficznym dla autora świecie czas i prze¬strzeń jakby się kurczą, a przeszłość i teraźniejszość przeplatają się wzajemnie, pozostawiając czytelnikowi do odkrycia wiele interesujących aluzji.

Patrick Modiano jest pisarzem pełnym wspomnień. Głównym motywem jego książek jest szukanie sensu życia i rozliczenia swojej egzystencji poprzez własną przeszłość. Poetycki styl i aura iście francuska przywołują ducha Prousta i jego próby poszukiwanie straconego czasu, jak również echa literackiej i filmowej nowej fali.

Patrick Modiano to francuski pisarz, laureat literackiej nagrody Nobla w 2014 roku. Jego książki przetłumaczono jak do tej pory na trzydzieści sześć języków, a kilka z nich ukazało się również w Polsce. Należy do niekwestionowanej czołówki najwybitniejszych pisarzy francuskich. Mi wpadł w ręce z pakiecie podczas wymiany książkowej, dlatego też przybliżę Wam trzy krótkie powieści … a na pewno nie będą to ostatnie dzieła autora, które przeczytam!

''Zagubiona dzielnica''

Paryski Wielki Gatsby...? Hm. Takie mi się nasunęło porównanie, ok, może opowieści Fitzgeralda nie dorównuje w pełnej krasie, ale dałoby się stworzyć scenariusz o ... zauroczeniu, bohemie bawiącej się w Mieście Świateł - Paryżu i następstwach beztroski.

Książkę wymieniłam, sama do mnie przyszła, według zasady. Właściciel chciał się jej pozbyć ze względu na dedykację, wnioskuję, po jakimś nieudanym romansie. W dedykacji porównano tą książkę do Marqueza, a połączenie tego pisarza plus osadzenie akcji w Paryżu, gdzie mieszkałam 4 miesiące i zostawiłam kawałek serca, sprawiło, że zaczęłam czytać poza kolejką parapetowych pozycji do zrecenzowania po lekturze.

Książka niewielkich rozmiarów, podzielona na to, co 'teraz' i 'kiedyś'. Swoista podróż sentymentalna, tam, gdzie kiedyś osadzono całe życie bohatera, a gdzie wraca po latach i za sprawą zbiegów okoliczności, wspomina, przeżywa, spotyka dawnych ludzi, którzy go już nie poznają, a z którymi kiedyś łączyła go historia 'z pieprzykiem'...

Hm.
Powiem tak - pochłonęłam w dwa wieczory, wzbudziło to wspomnienia. Każdy ma miejsce, które jest taką zagubioną dzielnicą jego życia. Ja mam kilka, nie odważyłam się na razie tam wrócić. A najlepszą rekomendacją tego pisarza będzie fakt, że zamówiłam kolejną jego paryską książkę. "Przyjechał cyrk".

"Przejechał cyrk"

Chwila zastanowienia nad recenzją. Co mnie urzekło? Opisywany Paryż i to uczucie, którego doświadczyłam, mieszkając tam, że ciężko jest poukładać sobie życie, gdy jest się oderwanym od rodziny, kraju, miasta, w którym się wychowywało.. i nie mając korzenia, poznajemy przypadkowych ludzi, o których nic nie wiemy i jesteśmy po części zdani na ślepy los.
Książkę łyknęłam w jeden wieczór, zakończenie zbiło mnie z pantałyku, bo kompletnie się tego nie spodziewałam. Refleksja: to mogłam być ja, gdzieś, kiedyś, ślepo ufająca ludziom. I to, że udało mi się wrócić i poukładać życie.

Czy polecam? Nobliści zawsze mają coś do zaoferowania, a jest nim przecież Modiano. Paryż zawsze był i będzie magiczny, a sploty wydarzeń i nieznajomych mogą nas spotkać wszędzie.

Uważajcie na siebie i troszczcie się o siebie, sploty zdarzeń mogą nas sprowadzić na krawędź. A krawędzie są zawsze ciekawe i wnoszą coś do naszego życia, więc polecam tą książkę.

"Willa 'Triste' "

Książkę Noblisty kupujemy za kilka złotych, takie czasy.  Zachwyciły mnie jego paryskie historie Modiano, takie, które można przeżyć, które budzą wspomnienia i pozostawiają niedosyt.

Willa utrzymana jest w podobnym kanonie, ale czytałam ją bardzo na raty i nie porwała mnie aż tak, jak poprzednie pozycje tego autora. Niedopowiedzenia w naszym życiu czasem odciskają trwały ślad w naszym życiu. To snuta letnia opowieść w oparach prowincjonalnego znudzenia i braku stałych celów w życiu. A może celem jest przeżycie czegoś, gdzieś, po prostu?...

.. ta książka ma klimat muzyki Lany del Rey, lekkiego blazu w upalne dni. Nie zachwalam, ale też nie odradzam. Na pewno uzupełnia kanon książek francuskiego Noblisty w moich oczach i gdzieś… gdzieś w głębi duszy.

Gdy autor jest poza własnym krajem mało znany, najczęściej tej ciekawości towarzyszy również mały sceptycyzm. W przypadku Patricka Modiano jest on zupełnie nie na miejscu. To bowiem w pełni zasługujący na swoją nagrodę autor. Wielowątkowy styl i arcyciekawy temat można poddawać wielu analizom i czytać wielokrotnie na wielu płaszczyznach. To duch wielkich autorów, niekwestionowanych mądrych pisarzy, którzy na kanwach literatury przetrwali.

Patrick Modiano: "Zagubiona dzielnica"; "Przyjechał cyrk"; "Willa 'Triste' "

źródło: www.lubimyczytac.pl

źródło zdjęcia: www.nobelprize.org